ياد كرده است « 1 » . 2 - برمكى . ابن النديم از شخصى با اين عنوان - به صورتى كه نام كاملش از متن اصلى الفهرست افتاده و فقط شهرتش باقى مانده - ياد كرده و آورده كه وى نويسنده و گويا كاتب ابو جعفر بن عباسه بوده است « 2 » . 3 - ابو المحاسن نصر بن مظفر بن حسين بن احمد بن محمد بن يحيى بن احمد بن محمد بن يحيى بن خالد بن برمك بن آذر بندار برمكى . تنها درين نسب‌نامه برمك پسر آذر بندار برمكى خوانده شده است . با آنكه مىدانيم يحيى بن خالد پسرى به نام محمّد داشته ، و با توجه به سالزاد ابو المحاسن در 550 ق ، شش تن واسطه ميان او و محمد بن يحيى درست مىنمايد ، ولى هيچ دليلى بر آنكه وى از نوادگان اين محمد باشد ، جز همين سلسله نسب ، در دست نيست . ابو المحاسن از دانشمندان و محدثان بغدادى ساكن همدان بود و سمعانى در اينجا از او حديث شنيد . برادرش ابو الفتوح فتح بن مظفر نيز مردى دانشمند و محدث بوده است . بعضى جد نزديك آنها يعنى حسين بن احمد را همان قابوس بن وشمگير دانسته‌اند « 3 » ! 4 - ابو القاسم عباس بن محمد برمكى . سلسله نسب او را نمىدانيم . از ديوانيان بزرگ خراسان بود . در 388 ق كه ميان فايق خاصه سپهسالار سامانيان و ابو المظفر برغشى وزير نزاع شد و ابو المظفر را به جوزجان فرستادند ، ابو القاسم برمكى وزارت يافت . او را مردى داهى و دانشمند خوانده‌اند ، امّا بخل بر او چيره بود و بدين سبب با امرا و نظاميان دربارهء مقررى و اقطاعاتشان درافتاد و سرانجام به دست غلامان كشته شد « 4 » . بارتولد در صحت انتساب او به خاندان برمكيان بلخى ترديد كرده است « 5 » . 5 - دانشمند حسن برمكى . از امراى غزنه كه چند بار از سوى غزنويان به رسالت نزد خليفهء بغداد رفت « 6 » . 6 - ابن خلكان شمس الدين احمد بن ابراهيم بن ابى بكر بن خلكان بن ناوك بن عبد الله بن شاكل بن حسين بن مالك بن جعفر بن يحيى بن خالد ، از كسانى است كه خود نسبت

--> ( 1 ) . طبرى ، 2 / 497 . ( 2 ) . الفهرست ، 170 - 171 . ( 3 ) . سمعانى ، انساب ، 2 / 183 . ( 4 ) . عتبى ، ترجمه تاريخ يمينى ، 168 - 169 ؛ گرديزى ، 376 . ( 5 ) . خليفه و . . . ص 92 . ( 6 ) . بيهقى ، ابو الفضل ، 455 .